85. Belgisch Limburg (11-15 juni) 471 km

De Route.


Dit keer een tripje naar Belgisch Limburg.
Annette ging een paar dagen logeren bij haar vader, hij woont in de buurt van Bokrijk.
Ik had aangeboden om haar te brengen en dit te combineren met een Fluffy uitstapje in Limburg.

Eerst hebben we nog samen genoten van een korte wandeling in het natuurreservaat de Wijers, ook wel het land van de 1001 vijvers genoemd.
Wij hebben gewandeld naar de uitkijktoren en een stukje rond een van de vele vijvers.

Op de parking kwamen wij acteur Bert Haelvoet tegen, vooral bekent van "Wat als", hij was ook te zien in de "Verraders" en de vele Vlaamse televisieseries.
Hij was super geïnteresseerd in Bella.

Bert Haelvoet






Nadat ik Annette de volgende dag had "afgeleverd" bij haar pa reed ik richting Bokrijk om te gaan lopen.
Daar ik geen zin had om op een betalende parking te staan besloot ik wat verder te rijden naar de aanpalende Borggrave vijvers.
Via de wandelknooppunten had ik een 10km loop uitgezocht.


Het was warm, zeer warm, een stuk van het parcours liep door de bebouwde kom in de blakende zon en ik voelde me niet zo lekker, dus ik besloot om af te wisselen, een stuk lopen, een stuk wandelen.


Na het loopje heb ik wat gerust en met Bella een stukje gewandeld in het bos.


Op de Park4night app. had ik een overnachtingsplek gevonden in Zutendaal vlak aan het nationaal park de Hoge Kempen Lietendaal.
Een schitterend rustig plekje!
Ideaal voor Bella om de omgeving te verkennen en voor mij om op het gemak het Nieuws, Familie en Thuis te kijken ...






--------------------------------------

Al heel vroeg voelde ik de warmte van de zon in Fluffy.
Het sein om de camper op een schaduwrijke plaats te zetten, plaats genoeg op het groot terrein aan Lieteberg, er stonden amper 2 campers geparkeerd.
Het was warm, zeer warm, rond 12h stond de thermometer op 33 graden in de schaduw.

Ik had een wandeling gepland in het aanpalende Lieteberg Nationaal Park.
Door de hoge temperaturen had ik voor Bella de rugzak wat aangenamer gemaakt met een koeltemat en een ventilator.



Initieel had ik gekozen voor de langste wandeling van 13,5 kilometer maar ik besloot door de warmte de wandeling van 10 kilometer te ondernemen met Bella.




Rond de toegangspoort van Lieteberg was er wat drukte, er is een speelbos, blotevoeten pad, een vlindertuin en een insecten museum.
Al snel maakte de drukte plaats voor rust, de wandelingen van Lieteberg lopen door een stiltegebied en dat merk je tijdens het wandelen.


 

Bella genoot van het wandelen, ik denk dat ze alles samen meer dan 3 kilometer zelf gewandeld heeft.
Ze gaf zelf aan wanneer ze moe was en terug de frisse rugzak in wilde duiken, zalig toch?
Er was ook heel weinig "passage" van andere wandelaars en fietsers want dat maakt Bella bang.


Terug aan het bezoekerscentrum van Lieteberg was het tijd om het plaatselijke bier "Kompel" te proeven, deze wordt gebrouwen in Maasmechelen.
Bella mocht ook meegenieten van mijn ijsje.






-------------------------------------

Ook op dag 4 van het Fluffy uitstapje had ik een wandeling voorzien samen met Bella.
Er werd onweer voorspeld later op de dag, dus ik besloot rond 9h richting Oudsbergen te rijden waar ik de Duinengordel wandeling ging ondernemen.



De duingordel is het meest Noordelijke deel van het Nationaal Park Hoge Kempen.
Het gebied is een langgerekte aaneenschakeling van bossen, vennen en glooiende landduinen.
De Oudsberg is de hoogste landduin van Vlaanderen met een top van 85 meter hoog.
Ik had gekozen voor de 10 kilometer wandeling van uit Gruitrode, later bleek dat deze wandeling niet langs de Oudsberg liep.
Dat zal dan voor een volgende bezoek aan Limburg zijn.
Opvallend tijdens de 2h durende wandeling, geen enkele andere wandelaar gezien.



Het voorspelde onweer bleef uit, ik reed naar Opglabbeek waar ik een overnachtingsplek had uitgezocht.
Onderweg een stop aan een hoeve voor een mokka ijsje, heerlijk bij tropische temperaturen (en anders ook ...).


Rond 22h dan toch een hevig onweer, nadien liet ik de ramen open staan maar bij 1 van de ramen had ik vergeten de hor naar beneden te doen.
In principe geen probleem tot ik de schrik van mijn leven opdeed, Bella was verdwenen, grote paniek ...
Ze was door het openstaande raam gesprongen, hoelang ze al buiten was geen idee ...
Gewapend met mijn zaklamp met een klein hartje buiten op zoek naar Bella, op mijn knieën onder de camper geen Bella te zien.
Al snel zag ik in verte 2 oogjes flikkeren, vrolijk huppelend richting camper.
Bella ... mijn hartendiefje was terug ... oef ...


De volgende dag rond de middag na het ophalen van Annette in Genk naar huis gereden.