Er werd al enkele dagen mooi najaarsweer voorspeld.
Hoewel ik nog wat pijn had na mijn operatie besloot ik erop uit te trekken.
Bestemming mijn geliefde Westhoek, het is dichtbij en ik ga er heel graag naartoe.
In de avond vertrokken om te overnachten op de parking van het Galgebos in Elverdinge.
Ik ben daar al vaker geweest.
De plek is niet zo geliefd bij camperaars omdat er veel kippen rondlopen en de hanen er al voor dag en dauw kraaien.
Zelf heb ik er geen last van, sterker nog, ik hoor het gewoon niet.
Maandag 21 september:
Ik had heerlijk geslapen in mijn tweede "huisje".
Het was mooi najaarsweer om op mijn gemak mijn ochtendboterhammetjes te verorberen.
Daarna reed ik een 20-tal kilometer verder naar Westouter, een van de mooiste dorpen in de Westhoek.
In ieder geval met stip mijn favoriete dorp.
 |
| Westouter |
Wie Westouter zegt tegen mij zegt de Twee Bergenwandelroute.
Wat mij betreft is dit de mooiste wandeling van de Westhoek, ik heb ze al een achttal keer ondernomen.
Bovendien heeft de wandeling een speciale betekenis voor mij.
Een betekenis die na mijn uitstapje alleen maar dieper is geworden.
Tijdens deze prachtige, afwisselende wandeling beklim je twee markante heuvels, de Sulferberg en de Rodeberg.
Ondertussen ken ik, bij wijze van spreken elke putje in de weg op deze wandeling.
Zoals steeds fleur ik Fluffy op met bloemetjes die ik pluk in de graskant.
Dit keer stak ik er een roosje bij met betekenis.
Overnacht net buiten Westouter bij de start van de wandeling.
Dinsdag 23 september:
Ik had niet zo goed geslapen, telkens als ik me omdraaide had veel pijn in mijn onderrug.
Ergens had ik gelezen dat het zou kunnen komen dat ik mezelf zo kort na mijn operatie teveel geforceerd heb door de dag voordien zo'n lange wandeling te maken.
Ik besloot om het rustig aan te doen en geen te grote fysieke inspanningen te leveren die mijn rug belasten.
 |
| Zwarteberg bij herberg De Nachtegaal |
Eerst was het de bedoeling om op de Zwarteberg, vlak aan de Franse grens een aantal decoratiewinkels te bezoeken, maar zo goed als alle winkels waren dicht.
Heel vreemd, er was geen mens te zien, terwijl je daar in het weekend op de koppen kan lopen.
Ik besloot dan maar om een ritje te maken met enkele stops langs de grensdorpen van Frans-Vlaanderen,
waaronder Sint-Jans-Cappel, Mont des Cat, Boeschepe.
 |
| Boeschepe |
 |
| Mont Cat |
Ik maakte van de gelegenheid gebruik om Coca-Cola en cava te halen bij de supermarkt Leclerc.
De blikjes cola kosten in Frankrijk bijna de helft minder dan bij ons in Vlaanderen.
Ik heb overnacht op een leuk plekje met het geluid van stromend water in het dorpje Wulvergem vlak over de grens in Vlaanderen.
's Avonds heb ik nog de volledig reeks van de aangrijpende Netflix serie "Witness" gekeken.
Woensdag 23 september:
Opnieuw een moeilijke nacht gehad.
De rugpijn was al wat beter, maar speelde me nog parten.
In de ochtend een rit naar Mesen voor iets waar ik het later misschien nog over zal hebben.
Net op de grens Mesen/Komen, staat het Iers vredesmonument.
De ronde toren is een typisch Iers symbool en herdenkt alle Ierse soldaten die sneuvelden in de eerste wereldoorlog.
Een paar kilometer verder gereden naar Ploegsteert, de Britse soldaten spraken de naam van het dorp uit als "Plugstreet".
Naast de "Plugstreet 14-18 Experience", een interactief interpretatiecentrum over de Eerste wereldoorlog, is er ook het Ploegsteert Memorial ter ere van de Britse slachtoffers.
In de namiddag terug naar Mesen gereden en daarna naar dezelfde overnachtingsplek als de vorige nacht in Wulvergem bij het kabbelende beekje zalig genieten van het najaarszonnetje.
De volgende dag in de ochtend terug naar Brugge gereden.
Overnachtingsplaatsen
