96. Noord Frankrijk - Opaalkust (29 maart - 2 april) 373km.


De Route


Tradities blijven bestaan, no matter what!
Steevast ga ik met Fluffy in april naar de Opaalkust nu al vele jaren lang.
Ik heb "iets" met die streek in de goede zin, de Cote Opal in Noord Frankrijk heeft voor mij een unieke aantrekkingskracht.

Dag 1:  zondag 29 maart.
Met mijn pensioen in zicht had ik dit jaar wat meer dagen vrij genomen om die richting uit te rijden.
Eerst reed ik naar Koksijde om de Hoge Blekker te "beklimmen" ... de hoogste duin aan de Vlaamse kust, 33 meter boven de zeespiegel, ik was er nog nooit.


 

Ik deed er een wandeling van om- en bij de 5 kilometer in het gelijknamige natuurreservaat.
Onderweg passeerde ik het iconische restaurant "De Normandie" die gevestigd is in een gebouw in de vorm van een schip, blijkbaar kun je er heel verfijnd eten.


Een overnachtingsplekje vond ik in De Panne vlak voor de grens van Frankrijk in een hoekje op de parking van het tuincentrum "Famiflora".
Er staan altijd bloemetjes in Fluffy, de witte had ik geknipt in het natuurreservaat de Hoge Blekker (vuurdoorn?).




Dag 2:  maandag 30 maart.
Ik had dit keer niet zo lekker geslapen, ook al sta ik op enkele weken van mijn pensioen, bepaalde issues van het werk liggen op mijn maag, vreemd is dat toch? ...


Daar ik toch op de parking van Famiflora stond heb ik 's ochtends de verrassend grote winkel doorlopen.
Ik heb er wat kattenspeeltjes en voeding voor Bella gekocht (Royal Canin voor Britse korthaar).


De grens overgereden naar Bray-Dunes, de eerste kustgemeente in Noord-Frankrijk.
Het weer zat niet echt mee, af en toe wel wat zon, maar heel veel wind en regelmatig maartse buien.
Ik besloot om niet de uitgezochte wandeling te doen in de duinen maar een korte wandeling op de wat saaie strandboulevard van Bray-Dunes.






Eerst was het de bedoeling om naar de andere kustgemeenten te rijden tussen Bray-Dunes en Calais maar dit heb ik niet gedaan vanwege de wind.
Ik ben meteen doorgereden naar Calais.




Traditioneel breng ik ieder jaar een bezoekje aan de "Calais draak", het reusachtig mechanisch monster van 72 ton.
Dit jaar bleef de draak in de hangar, blijkbaar was er een technisch defect.
Nieuw in Calais is de veel kleinere "Reis Varaan", ook dit monster was niet in gebruik.
Ik kijk er naar uit om volgend jaar beiden in werking te zien, misschien koop ik wel een ticketje om samen met Bella op de rug te zitten van de draak.

Het was tijd om een overnachtingplek te zoeken want het begon hard te regenen en ik was best moe.
Een 5- tal kilometer verder vond ik een plekje aan de sportvelden van gemeente Sangatte.



Dag 3:  dinsdag 31 maart.
Het regende, niet echt ideaal voor een ochtendwandeling, de buienradar gaf aan dat er beterschap in zicht was na de middag en dat was ook zo.
Na de lunch was het ideaal om te wandelen langs het strand van Sangatte, het was droog en er was zo goed als geen wind, dit komt niet zo vaak voor aan de Opaalkust.


Elk jaar doe ik deze wandeling, dit jaar heb ik iets verder gewandeld dan gewoonlijk, zalig genieten samen met Bella !!!!!


Volgende traditionele stop "Cap Blanc Nez" en net zoals voorgaande jaren was "mijn parkeerplaatsje" in de graskant vrij.
Campers mogen de parking niet op (hoogtebeperking) en moeten beneden aan de voet parkeren als er tenminste plaats is.




Cap Blanc Nez, 134 meter hoog met een fantastisch uitzicht op de omgeving, deze keer was door de mist Engeland niet zichtbaar maar desalniettemin was het fantastisch rustgevend, ik ben er echt heel graag.


En natuurlijk mocht een overnachting in Bazinghen niet ontbreken, al jaren overnacht ik op hetzelfde plekje, het is ondertussen mijn 2e thuis geworden bij wijze van spreken.






Dag 4:  woensdag 1 april.
Heel veel mist, dus een wandeling op Cap Gris Nez zat er niet in.
Maar een "toerke" op de plaatselijke markt vind ik altijd leuk, op woensdag is het marktdag in Wissant. 
Bella had veel "bekijks" op de markt, op de markt in Brugge lijkt iedereen gehaast te zijn en hebben de mensen meer oog voor hun smartphone, hier is alles gemoedelijker.



Alleen op stap gaan betekent ook dat je kunt doen en laten wat je wil, ondanks ik 9 uur geslapen had was ik moe dus ik kroop terug mijn bedje in.
Misschien kom er ooit een gelijkgestemd iemand op mijn pad maar daar zit ik niet op te wachten, ik geniet samen met Bella met volle teugen!

Ik vervolgde mijn tripje langs de Opaalkunst naar Ambleteuse, een korte wandeling op de boulevard naar Fort Mahon.



Ik had eigenlijk nog willen stoppen voor een korte wandeling bij "Dunes de la slack" maar alle parkeerplaatsen met mogelijkheid om te parkeren met campers zijn verdwenen, er staan nu hoogtebarrières van 2m10.
Het is opvallend, ieder jaar zijn er steeds minder parkeerplaatsen voor campers aan de Opaalkust.

Ik reed verder naar Boulogne sur mer om te shoppen in Auchan, drank voor mijn pensioenfeestje...



Een overnachtingsplek vond ik wat verder vlak aan een park.
Er stonden nog 2 andere (bus)campers op de parking.


Dag 5:  donderdag 2 april.
In de namiddag terug naar Brugge gereden

Overnachtingsplaatsen